Ostatnie polerowanie miotłą, dokładne rozejrzenie się przez kierownika budowy, zanim silne ramiona mogły zepchnąć pozostałe barki na pobocze. Być może mała kolejka sznapsa od brygadzisty dla budowniczych drogi, aby wznieść toast za udaną pracę. To lub coś podobnego mogło mieć miejsce 18 czerwca 1965 r.: ostateczne otwarcie pełnego obwodu wokół ronda Kaiserlei. Wydarzenie bez ministrów przecinających wstęgę wraz z burmistrzami przed wiwatującymi tłumami i bez luksusowych samochodów w długiej kondukcie, aby nadać wydarzeniu znaczenie. Dla lokalnych mediów otwarcie największego ronda w Europie, o średnicy 250 metrów, było warte jedynie relacji na piątej stronie: krótkiej wzmianki o kolejnej zmianie trasy ruchu w ramach tymczasowego rozwiązania. Zażarta debata na temat podniesienia ceny "Stöffche" o pięć fenigów za szklankę cydru wydawała się wówczas ważniejsza.
Od 1957 r. Urząd Budowy Dróg Południowych Hesji planował centralny węzeł komunikacyjny na wschodzie regionu w Kaiserlei, początkowo "tylko" jako skrzyżowanie dróg federalnych. W tym czasie jego otoczenie wciąż znajdowało się "poza bramami" Offenbach, w szczerym polu. W ciągu dekady droga ekspresowa ze wschodniej części Frankfurtu do Langen i Darmstadt miała przecinać się z połączeniem z Frankfurtu Sachsenhausen przez Offenbach do Hanau w Kaiserlei.
Podczas gdy planiści wciąż rysowali, liczba samochodów szybko rosła. W Offenbach w godzinach szczytu długie kolejki samochodów ze wschodniej dzielnicy przemieszczały się wzdłuż Dreieichpark w kierunku Oberrad i Frankfurtu. Berliner Strasse i południowe obwodnice, dziś stanowiące kręgosłup dla ruchu przelotowego, dopiero planowano. Autostrada A661 została otwarta dopiero dekadę później. A rada miejska Frankfurtu czekała z rozbudową Strahlenbergerstrasse na Deutschherrenufer do końca lat 70-tych. Władze federalne, stanowe i lokalne musiały improwizować, aby kontrolować rosnące natężenie ruchu samochodowego. Każdy odcinek, bez względu na to, jak mały, został otwarty natychmiast po jego ukończeniu, w tym pierwsze odcinki ronda Kaiserlei.
Otwarcie mostu Kaiserlei
Trasa ruchu wkrótce musiała przejść swój pierwszy test, na długo przed tym, jak rondo można było w końcu całkowicie ominąć. 18 grudnia 1964 r. ówczesny federalny minister transportu, dr Hans Christoph Seebohm, otworzył most Kaiserlei po stronie Frankfurtu w obecności lokalnych osobistości z całego regionu i licznych mieszkańców w gęstej mgle.
Most ten był nie tylko pierwszym odcinkiem przyszłej autostrady w kierunku Darmstadt, ale także centralnym połączeniem ze wschodniej części Frankfurtu przez Men do Offenbach. Co prawda pasy 220-metrowego pięciołukowego wiaduktu, który kosztował około 15 milionów marek (7,5 miliona euro), kończyły się bezpośrednio na rondzie, które nie zostało jeszcze ukończone. Rampa prowadziła samochody niejako o jedno piętro w dół.
Na początku rondo było rozwiązaniem prowizorycznym. Jego brakująca północno-zachodnia część wymuszała ruch dwukierunkowy. "Punkty neuralgiczne" zostały szybko zidentyfikowane przez użytkowników dróg i media. Przy wyjeździe i wjeździe do centrum Offenbach, które w tamtym czasie nadal prowadziło tylko przez przedłużoną Goethestrasse, samochody musiały zmieniać pasy w trzech miejscach i przekraczać jezdnię na rondzie. Jedna z głównych frankfurckich gazet opublikowała nagłówek: "Przymusowe eksperymenty po stronie Offenbach". A jesienią 1964 r. frankfurcki dziennikarz napisał po przejechaniu przez nadmierne promienie ronda: "Pojazd wpada w poślizg i zawsze będzie wpadał w poślizg". Miał szczerą nadzieję, że to prowizoryczne rozwiązanie wkrótce zniknie.
Rondo - równie sławne, co niesławne
Jednak nawet po otwarciu ronda w dniu 18 czerwca 1965 r., nadal było ono głównym miejscem wypadków w Offenbach. "Marzenie o chwale, które wiązało się z europejskim rekordem dwustu pięćdziesięciu metrów średnicy, zostało ugaszone przez koszmar użytkowników dróg", napisał FAZ 30 kwietnia 1970 r. z nutką patosu.
Już 23 czerwca 1965 r. Offenbach Post donosił w swoim głównym artykule: "Ledwie minęło pięćdziesiąt godzin, gdy po raz pierwszy coś poszło nie tak": mała ciężarówka z Frankfurtu została wyniesiona z zakrętu podczas wjazdu na rondo i uderzyła w latarnię uliczną. Mężczyzna z Offenbach również zsunął się z jezdni i skarżył się w mediach na wysokość szkód, które wyniosły łącznie 700 marek (350 euro). Mówi się, że w tych godzinach doszło do pięciu podobnych wypadków. Od 1969 roku odnotowano dwieście drobnych i poważnych wypadków, nie licząc drobnych uszkodzeń.
Media skarżyły się, że droga dojazdowa ze Strahlenbergerstrasse do ronda była zbyt "ostra", a drogi prowadzące do niego były zbyt "krótkie dla normalnych prędkości". Szef policji w Offenbach, Karl Weber, nie zgodził się z tym: "Wjazd na rondo od strony Frankfurtu jest całkowicie bezpieczny, jeśli przestrzegane są przepisy ruchu drogowego".
Odpowiedzialny za budowę drogi urząd Hessen-Süd chciał jedynie spłaszczyć podniesione zakręty. Jego rzecznik wyjaśnił raczej dyplomatycznie: "Każdy, kto ma wypadek na rondzie, jest sam sobie winien". Jednak po tym, jak kierowcy zaczęli seryjnie ślizgać się po trzech środkowych pasach, władze zareagowały niemal gorączkowo, stawiając znaki ograniczające prędkość z pięćdziesięciu do czterdziestu kilometrów na godzinę, a nieco później do trzydziestu. Fotoradary monitorowały prędkość praktycznie przez całą dobę. Rada miasta Offenbach rozważała nawet tunelowanie pod Rondell. Jednak pomysł ten prawdopodobnie przepadł w piasku Main, na którym Offenbach jest dosłownie zbudowane
Most nad rondem
Częstotliwość wypadków zmniejszała się stopniowo z każdą ukończoną drogą dojazdową. Na początku września 1965 r. otwarto połączenie z Berliner Straße, nowo wybudowaną autostradą przez Offenbach. W dniu 28 listopada 1968 r. odcinek autostrady między Taunusring a rondem został otwarty i "wzniesiony szampanem" przez przedstawicieli Offenbach, według Frankfurter Neue Presse. Jednak ta przypominająca autostradę trasa również kończyła się w tym czasie za stromym zjazdem w Kaiserlei na poziomie ulicy bezpośrednio w promieniach ronda.
Prace zakończono dopiero 17 grudnia 1972 r., kiedy to heski minister gospodarki i technologii Heinz-Herbert Karry wraz z burmistrzem Offenbach Georgem Dietrichem otworzyli dla ruchu 380-metrowy most nad rondem Kaiserlei - rok wcześniej niż planowano.
"Tak, jesteśmy tutaj na naszych rowerach" rozbrzmiewało z głośników, gdy mała eskorta z urzędnikami jechała w kierunku wciąż dziewiczego odcinka drogi. Most wypełnił lukę między mostem Kaiserlei a już ukończoną jezdnią do Taunusring i tym samym był częścią planowanego połączenia z Bad Homburg do Darmstadt, które dziś kończy się w Egelsbach.
Most poprowadził ruch przelotowy na drugi poziom i tym samym odciążył rondo w dłuższej perspektywie. Największe rondo w Europie, które jeszcze w 1964 r. wielu osobom wydawało się zbyt duże, teraz ponownie osiągnęło swoje granice przepustowości. Wschodnia część regionu przeżywa rozkwit wraz z pojawieniem się Europejskiego Banku Centralnego (EBC) po obu stronach Men. Obecnie Kaiserlei jest jednym z najlepszych adresów w regionie pod względem usług i handlu.
Rozwój lokalizacji
Dwa miasta Frankfurt i Offenbach uzgodniły, że będą go wspólnie rozwijać. Populacja Offenbach rośnie. W bezpośrednim sąsiedztwie portu powstaje nowa dzielnica do życia i pracy. Jeszcze w 2013 r., przed ukończeniem budowy mostu Honsell na skrzyżowaniu dwóch głównych miast w zasięgu wzroku EBC, rondo pokonywało 65 000 samochodów dziennie. Prognozowany jest wzrost do około 94 000 pojazdów.
Węzeł komunikacyjny jest ważną drogą dojazdową do lotniska we Frankfurcie. W latach 60. z lotniska korzystało około 10 milionów pasażerów. Obecnie liczba ta wynosi około 60 milionów. W przyszłości podwójne skrzyżowanie ma zastąpić rondo i przejąć jego funkcję. Ruch w kierunku autostrady i Offenbach ma zostać rozdzielony i wyrównany. Przyniesie to korzyści nie tylko kierowcom.
Offenbach zyska ponad hektar terenów, na których będą mogły osiedlać się firmy. Wiąże się to z miejscami pracy i wpływami z podatków. Rondo Kaiserlei, dzięki któremu miasto Offenbach jest europejskim rekordzistą, po nieco ponad pół wieku zakończy swój żywot jako niewielki epizod w tysiącletniej historii miasta.