Nahariya (Izrael)

Nahariya w Izraelu zajmuje szczególną pozycję wśród zagranicznych miast związanych z Offenbach. Oba miasta łączą bliskie i przyjazne stosunki, ale bez formalnego partnerstwa.

Zmarły w 1987 r. kupiec Ernst Oppenheimer z Offenbach starał się nawiązać tę więź. Wyemigrował on do Nahariya w 1937 r. pod presją prześladowań. W latach 60. nawiązał pierwsze kontakty między tym, co nazwał "moimi dwoma miastami".

Nahariya znajduje się na północy Izraela, na wybrzeżu Galilei, zaledwie dziesięć kilometrów od granicy z Libanem. Liczy około 51 500 mieszkańców i utrzymuje się głównie z turystyki. Turkusowo-błękitne morze, śnieżnobiałe plaże i Die Grünen są jej elementami reklamowymi.

Mniejsze firmy znane są z artystycznych wyrobów ze szkła, wyszukanych haftów i biżuterii. Miasto zostało założone w 1934 roku przez emigrantów z Niemiec, początkowo jako osada rolnicza. Jednak osadnicy, którzy zostali wyparci z zawodów intelektualnych, nie radzili sobie dobrze z rolnictwem. Podczas wojny o niepodległość w 1948 r. początkowo stali się bojownikami w placówce o niewielkich szansach na przetrwanie. Ich miasto znajdowało się daleko od obszaru operacyjnego żydowskich sił zbrojnych. Nie można mu było pomóc z zewnątrz. Przedstawiony w 1947 r. przez ONZ plan podziału przewidywał, że Naharija, licząca wówczas 1200 mieszkańców, zostanie włączona do arabskiej części Mandatu Palestyny. W Nahariya powstało powiedzenie: "Żyd czy Arab, Nahariya pozostaje niemiecka!".

W międzyczasie niemiecki element z początków został silnie wyparty przez imigrantów z całego świata. Krótka historia miasta i historia regionu obejmująca tysiące lat są udokumentowane w muzeum miejskim, które wystawia również sztukę współczesną z regionu.