Rowy leśne - ślady XIX-wiecznej gospodarki leśnej

Jeszcze około 250 lat temu w Niemczech nie istniała prawie żadna zorganizowana gospodarka leśna.
lasów. Od późnego średniowiecza nasze lasy były
z powodu wypasu i zbierania liści jako paszy i ściółki dla bydła oraz podściółki do obór dla bydła, a gleba została zubożona.
i ściółkę do obór dla bydła, a gleba została zubożona przez utratę próchnicy. Niekontrolowana
niekontrolowany wyrąb lasów w celu zaspokojenia rosnącego zapotrzebowania na energię w okresie
uprzemysłowienia dodatkowo przyczynił się do tego, że nasze
nasze niegdyś bogate lasy liściaste pod koniec XVII wieku.
zdewastowane
a bagna i wrzosowiska pokryły dużą część kraju.
Dopiero w XVIII wieku podjęto próby zrekompensowania utraty lasów poprzez planowe sadzenie drzew iglastych, takich jak sosna i świerk.
drzew iglastych, takich jak sosna i świerk.
Szybko rosnące rodzime gatunki drzew liściastych, takie jak brzoza, osika i olcha, zostały usunięte.
zostały
zostały uznane za nieodpowiednie ze względu na ich gorsze właściwości mechaniczne
i były nawet zwalczane jako "leśne chwasty".

Jednakże, podczas gdy pierwotne lasy liściaste były przystosowane do tymczasowo wysokiego poziomu wód gruntowych, wrażliwość świerka i sosny
wód gruntowych, wrażliwość świerków i sosen na zalewanie wodą wymagała ekstensywnego osuszania obszarów zalesiania za pomocą głębokich rowów melioracyjnych.
Obszary zalesiane były odwadniane głębokimi rowami melioracyjnymi. Do dziś
do dziś biegną przez lasy Offenbach. W wyniku nowszych spostrzeżeń ekologicznych i
powrót do niemal naturalnej gospodarki leśnej z priorytetowym traktowaniem rodzimych gatunków liściastych.
z nadaniem priorytetu rodzimym gatunkom drzew liściastych, większość tych rowów nie jest już utrzymywana.
nie jest już utrzymywana i może być uważana za dowód historycznej kultury krajobrazu.
historycznej kultury krajobrazu.

Zmieniające się przepływy wody i nasypy o różnym nachyleniu i ekspozycji stworzyły różnorodne małe siedliska na ograniczonej przestrzeni.
i ekspozycji stworzyły różnorodne małe siedliska na ograniczonej przestrzeni.
W tym miejscu stworzono różnorodne siedliska. Rozległe poduszki mchu pokrywają gleby ubogie w składniki odżywcze.
Stale podmokłe odcinki rowów ze stanowiskami rzadkiego mchu torfowca mają charakter torfowiska.
bagienny charakter. Pod nawisem traw i paproci
małe zwierzęta znajdują dobre kryjówki. Myszy kopią tu nory w nasypie rowu.
w nasypie rowu, a traszki, żaby trawne i ropuchy szare szukają zacienionych i wilgotnych kryjówek w ciągu dnia.
cienistych i wilgotnych kryjówek pod korzeniami, które wykorzystują nocą do polowania na robaki, ślimaki i inne zwierzęta.
na robaki, ślimaki, wszy i owady. Na odcinkach, na których woda utrzymuje się do
wody do lata, traszki alpejskie, żaby trawne, a nawet rzadka żaba trawna.
a nawet rzadka żaba wiosenna. ❚

Stan na sierpień 2021 r.

Tekst pochodzi z broszury "Offenbach i jego wody - związek trwający ponad tysiąc lat" z 2016 r.