1825: Idylla pod górą długów - spojrzenie na ówczesny budżet miasta
Burmistrz nie otrzymywał wynagrodzenia. Służba na rzecz społeczności Offenbach była dla Petera Georga d'Orville'a zaszczytem. Kiedy sporządzał swój pierwszy budżet na rok 1825, nie korzystał z pomocy skarbnika miejskiego. Kilka osób, w tym służba policyjna, wystarczyło, aby zarządzać gminą Offenbach liczącą 6600 mieszkańców. Nie musieli martwić się o szpital, przedszkola, sale gimnastyczne czy boiska sportowe. Nikt nie oczekiwał od nich wywozu śmieci, schroniska dla kobiet, regularnego transportu publicznego, kanalizacji czy nawet muzeów. Opieka społeczna nie była sprawą burmistrza, ponieważ dobroczynność była sprawą kościołów. Miasto takie jak to nie kosztowało wiele. A jednak burmistrz z 1825 r. był również obciążony długiem.
Dowiadujemy się tego z broszury z serii "Alt-Offenbach" wydanej przez Towarzystwo Historyczne. Dr Otto Schlander przygląda się w niej budżetowi z 1825 r. w celu zbadania początków administracji miasta. Dla Schlandera rok 1825 jest wielkim wybuchem. Wyznaczył on początek podróży administracji miejskiej do teraźniejszości.
W pierwszym kwartale XIX wieku wiele się zmieniło. Offenbach stał się Hesją. Nowy rząd połączył oddzielnie zarządzane jednostki starej i nowej gminy pod jednym burmistrzem. Zasada samorządności gminnej nie była już kwestionowana. Jedynie ogólny nadzór pozostał w Darmstadt. W 1825 r. odpowiadał za to rząd wielkoksiążęcy; dziś spoczywa on na prezydencie okręgu Darmstadt jako przedstawicielu rządu stanowego, który obecnie ma siedzibę w Wiesbaden.
Struktury nowoczesnej administracji można zatem przypuszczać, ale w żadnym wypadku nie są to nowoczesne rzędy wielkości. Według Otto Schlandera budżet na rok 1825 został napisany odręcznie na dziewięciu stronach. Dzisiejszy budżet wypełnia dwa grube tomy. Tam, gdzie d'Orville liczył w tysiącach, skarbnicy naszych czasów mają do czynienia z milionami.
Dziewięć stron z 1825 roku pokazuje zadłużenie w wysokości 100 000 guldenów, przy przychodach podatkowych w wysokości zaledwie 12 000 guldenów. Jak skromna społeczność Offenbach mogła zgromadzić taką górę długów? Industrializacja, która charakteryzowała XIX wiek, dopiero zaczynała się rozwijać. Miasto nadal charakteryzowało się rolnictwem. W stajniach znajdowało się 386 krów i 169 koni. Tuczono 55 świń i wypasano 523 owce. Czy ta idylliczna wioska wpadła w ręce zbyt pewnych siebie oszustów?
Schlander znajduje wyjaśnienie w obciążeniach wojennych. Od rewolucji francuskiej w 1789 r. i w epoce napoleońskiej do 1815 r. kampanie wojenne trzymały kraj w napięciu. Każda z walczących stron finansowała się z kontrybucji nakładanych na zniszczone społeczności. Pieniądze te można było pozyskać jedynie z oprocentowanych pożyczek, ponieważ dochody publiczne pozostawały ograniczone. Gminom płacono za prawa do wypasu, sprzedawano siano i drewno. Import żywności był opodatkowany. W sumie dochód z 1825 r. wyniósł 37 000 guldenów, a dług 100 000.
Tak jak burmistrz z 1825 r. był obciążony dawnymi kosztami wojennymi, tak dzisiejszy skarbnik może być obciążony wydatkami socjalnymi, na których wysokość nie ma wpływu. Zawężają one zakres tego, co pozostaje dostępne jako tak zwane "usługi wolontariackie". Na przykład w Offenbach nadal jest to 2,2 mln euro na kulturę i 1,8 mln euro na sport. W sumie usługi wolontariackie stanowią trzy procent całkowitego wolumenu: gigantyczna suma w porównaniu z 1825 r., Nędzna kwota w porównaniu na przykład z dzisiejszym Frankfurtem.
Burmistrz d'Orville z pewnością byłby pod wrażeniem dochodów i wydatków swoich następców. Dla dzisiejszego obserwatora wydają się one skromne. Kiedy się nad tym zastanowić, przychodzi na myśl spostrzeżenie, które Otto Schlander sformułował w następujący sposób: "Każdy, kto narzeka na opłaty i podatki płacone miastu, powinien najpierw zastanowić się, które obszary życia są organizowane przez gminę i utrzymywane z korzyścią dla obywateli".
"Szczupła administracja", jak należy to rozumieć, może być utrzymana tylko przy bardzo szczupłych obywatelach bez potrzeb.Lothar R. Brown