1876: Mainländer - Zobowiązanie wobec ojczyzny w nazwie
Mainländerstraße jest ukryta między Taunusring i Blumenstraße. Kamień pamiątkowy Mainländera jest ukryty pod krzakami w Dreieichpark. Istnieją wspomnienia o myślicielu Philippie Mainländerze, który dobrowolnie oddał swoje życie w 1876 roku. Ale te wspomnienia nie są żywe. Tylko kilka osób może kojarzyć to nazwisko.
Inaczej było, gdy w maju 1912 r. odsłonięto kamień w parku. Został on opłacony przez wielbicieli myśli Aminländera, ale rada miejska zobowiązała się do utrzymania go na stałe. Burmistrz Andreas Dullo podkreślił to uroczyście podczas ceremonii odsłonięcia.
Johann Philipp Batz, który przyjął pseudonim Mainländer jako wyraz przywiązania do ojczyzny, pochodził z rodziny fabrykantów z Offenbach. Był najmłodszym z sześciorga rodzeństwa, z których dwoje popełniło samobójstwo. Być może było to cechą rodzinną, że Johann Philipp zmarł w zamęcie umysłowym. Miał zaledwie 34 lata, ale ukończył swoje główne dzieło "Filozofia odkupienia". Urodzony w 1841 roku autodydakta nigdy nie uczęszczał na uniwersytet. Mainländer pracował w Neapolu w wyuczonym zawodzie kupca, kiedy zapoznał się tam z filozofią Artura Schopenhauera. Po powrocie do Offenbach w 1863 roku widział siebie jako ucznia Schopenhauera.
Batz początkowo pracował w sklepie ojca w Offenbach, a następnie wyjechał do Berlina jako urzędnik bankowy, gdzie przyjął pseudonim Mainländer. Wolny czas spędzał na nauce, pracy nad filozofią oraz pisaniu wierszy i nowel.
W 1874 r. został zmuszony do wstąpienia do wojska. Choć rodzice wykupili go od służby wojskowej, wstąpił jako ochotnik do kirasjerów w Halberstadt. To musiało być rozczarowanie. Po kilku miesiącach złożył wniosek o zwolnienie z wojska. Po tym nastąpił krótki okres owocnej pracy w Offenbach, zanim jego umysł pociemniał. Ukończył dzieło, o którym z szacunkiem wypowiadał się na przykład Friedrich Nietzsche. Scharakteryzowany przez Schopenhauera, rozwinął się w głęboko pesymistyczny pogląd: "Cały świat, wszechświat, ma jeden cel, nieistnienie". Byt powstaje tylko w celu zniszczenia samego siebie. W XXI wieku pogląd ten nie może wydawać się przestarzały.
Rankiem 1 kwietnia 1876 r. Mainländer został znaleziony martwy przed swoją półką z książkami przy Waldstraße 13. Kiedy dzień wcześniej rozpakował pierwsze egzemplarze swojego głównego dzieła, 34-latek uważał swoje życie za spełnione.
