1803: Ernst Carl Ludwig Ysenburg von Buri - Siedemnastolatek próbował zablokować Goethemu drogę do Offenbacha.

Istnieje również wiele anegdot o Sophie La Roche, pierwszej niemieckiej powieściopisarce, która w 1786 roku zamieszkała przy Domstrasse w Offenbach. Do historii literatury przeszli również jej wnukowie, Clemens i Bettina Brentano, którzy często odwiedzali spokojne miasto-ogród na obrzeżach Frankfurtu. Jednak prawie nieznany jest fakt, że Goethe - jako czternastoletni, przedwcześnie dojrzały młody poeta - zetknął się z Offenbachem już w maju 1764 roku i otrzymał żałosną odmowę. Goethe złożył podanie o przyjęcie do Ysenburga von Buri, siedemnastoletniego przewodniczącego tajnego klubu literackiego "Arcadische Gesellschaft zu Phylandria".

Najstarszy zachowany list Goethego, zaadresowany do Ysenburga von Buri w maju 1764 roku, zawiera najwcześniejszą, niezwykle odkrywczą autocharakterystykę poety: "Jedną z moich głównych wad jest to, że jestem nieco porywczy. Znasz temperament choleryka, ale nikt nie zapomina zniewagi łatwiej niż ja. Co więcej, jestem bardzo przyzwyczajony do wydawania rozkazów, ale jeśli nie mam nic do powiedzenia, mogę zostawić to w spokoju. Chętnie jednak oddam się pod dowództwo pułku, jeśli będzie on prowadzony tak, jak można się tego spodziewać po pańskich spostrzeżeniach. Na samym początku mojego listu znajdziesz mój trzeci błąd. Mianowicie, piszę do ciebie tak familiarnie, jakbym znał cię od stu lat, ale jaki z tego pożytek, skoro raz jest to coś, od czego nie mogę się uwolnić". Po zaznaczeniu, że jest również bardzo niecierpliwy, uwagi Goethego zakończyły się zdaniem: "Błagam o podjęcie decyzji tak szybko, jak to możliwe".

Późniejszy wydawca muzyczny z Offenbach, Johann André, również członek "Arcadian Society of Phylandria", również został wciągnięty w późniejszy spór o przyjęcie Goethego. Goethe spotkał się z André w Offenbach, prawdopodobnie w celu wywarcia wpływu na nadchodzącą decyzję. Ysenburg von Buri przekazał wtedy André więcej szczegółów na temat Goethego, które z kolei zostały mu przekazane przez przyjaciela: "Dowiedziałem się, że był bardzo oddany rozpuście i wielu innym wadom, które były dla mnie nieprzyjemne, ale których nie chcę wyliczać".

Odpowiedź André po tym spotkaniu jest również niezwykła. Goethe pochwalił jego operetkę, po czym André powinien był mu przerwać, ponieważ ten sędzia sztuki wydawał mu się zbyt młody. André zapisuje: "W końcu poprosił mnie, żebym go odwiedził. Zgodziłem się go odwiedzić w taki sam sposób, w jaki człowiek zgadza się na coś wbrew własnej woli. Ale dlaczego nie byłem do niego skłonny, wydawał mi się po prostu zbyt młody. Może mieć piętnaście lub szesnaście lat, a poza tym jest raczej dobrym mówcą niż konkretnym człowiekiem".

Podczas gdy bliska i przyjacielska relacja rozwinęła się między Goethem a Johannem André w latach około 1775 r. - podczas słynnego epizodu Lili - którego kulminacją było wystawienie przez André sztuki Goethego "Erwin i Elmire", relacja Ysenburga von Buri z Goethem zakończyła się nieodwołalnie 1 września 1764 r. wraz z listem Buriego do nieznanego członka "Arcadian Society of Phylandria": "Pan Goethe całkowicie milczy i mam również nadzieję, że nie skontaktuje się ze mną ponownie. Gdyby jednak był na tyle bezczelny, by skontaktować się ze mną ponownie, postanowiłem już nawet nie zaszczycać go odpowiedzią".

Listy lub inne świadectwa od obecnie całkowicie zapomnianego poety Ysenburga von Buri praktycznie nie istnieją. Tym bardziej niezwykły jest zarówno zakup, jak i okoliczności, w jakich "Haus der Stadtgeschichte" było w stanie pozyskać list od tej ważnej postaci w historii miasta. Dyrektor muzeum Jürgen Eichenauer odkrył rzadki list jako ofertę w międzynarodowym handlu autografami kilka dni po tym, jak Ernst Buchholz, dyrektor Biblioteki Miejskiej w Offenbach, opowiedział mało znaną historię w małym gronie. Ówczesny burmistrz, Wildhirt, skomentował: "Handel dziełami sztuki przeoczył regionalne znaczenie historyczne tego listu".

Ozdobny list, opatrzony pieczęcią i podpisem, został napisany w Giessen 28 września 1803 r. bez żadnego związku ze sporem z Goethem. List Ysenburga von Buri, napisany do księgarza Gehry w Neuwied, symbolizuje raczej nieudane próby poety, by nie rezygnować z zawodu nawet w ostatnich latach życia. Podczas gdy Goethe stał się narodowym poetą Niemców, Ysenburg von Buri pracował jako kapitan w służbie hrabiów Wied-Runkel, a w końcu jako oficer piechoty Westfalii. Podobnie jak wydawca Gehra, Ysenburg von Buri również należał do tajnego zakonu Iluminatów.