1900: Wystawa Światowa w Paryżu - Złoty medal dla firmy Dick & Kirschten
Oficjalny certyfikat przyznania złotego medalu z Wystawy Światowej w Paryżu w 1900 roku - wydany firmie Dick & Kirschten z Offenbach - został zwrócony do Offenbach poprzez zakup dla "Haus der Stadtgeschichte".
W kontekście udziału Offenbach w "Szlaku Dziedzictwa Przemysłowego Ren-Men", były dyrektor ds. kultury Stephan Wildhirt uznał zwrot zaginionego przez dziesięciolecia eksponatu za wzbogacenie: "Dzięki tej nagrodzie odzyskaliśmy ważny dowód międzynarodowego uznania dla przemysłu Offenbach".
Niezwykle wielkoformatowy dokument (58,5 x 68,5 cm) jest nie tylko ważnym świadectwem przemysłowej historii Offenbach, ale ma również wartość artystyczno-historyczną jako oryginalny miedzioryt autorstwa francuskiego rysownika i rytownika Adriena Didiera. Dyrektor muzeum Jürgen Eichenauer komentuje swój najnowszy nabytek: "Oficjalni, uznani przez państwo artyści byli zamawiani do dokumentów Targów Światowych w Paryżu, nie zawsze najbardziej zaawansowanych, ale mistrzów rzemiosła w swojej dziedzinie". W rzeczywistości nie ma takich elementów stylistycznych na mistrzowsko wygrawerowanym certyfikacie z ówczesnej stolicy secesji; zamiast tego monumentalne alegorie sztuki i pracy oparte na projekcie Camille Boignard zdobią arkusz.
Założona w 1782 roku fabryka powozów dworskich Dick & Kirschten uosabiała najlepszą tradycję korporacyjną Offenbach: firma cieszyła się światową renomą. Na długo przed pojawieniem się zmotoryzowanych powozów, cesarz Napoleon I - z pewnością najbardziej znany klient - wolał zamawiać swoje pojazdy w Offenbach. Produkty firmy były eksportowane do niemal wszystkich krajów europejskich. W 1808 roku założono oddziały w Amsterdamie i Hamburgu
Wszystko zaczęło się od jednego z wielu tarć między Frankfurtem a Offenbach: kiedy dwaj mistrzowie rymarscy Johann Christoph Dick i Johann Georg Kirschten założyli swoją firmę rymarską we Frankfurcie nad Menem w 1782 roku, frankfurckie cechy nie tolerowały produkcji powozów. W bogatym mieście istniało jednak duże zapotrzebowanie na powozy, dlatego zamawiano je z połowy Europy: z Londynu, Paryża i Brukseli. Opór cechów frankfurckich groził zniweczeniem przedsięwzięcia. Co się stało? Offenbach dał dwóm przedsiębiorcom wolność, której potrzebowali. Przenieśli się.
Produkcja rozpoczęła się w Offenbach w 1797 roku. Chociaż wrogość ze strony cechów frankfurckich nie osłabła, 120 rzemieślników było zatrudnionych już dziesięć lat po założeniu firmy. W 1805 roku produkcja została przeniesiona na Geleitsstraße. Pod jednym dachem pracowali kowale, ślusarze, kołodzieje, wytwórcy kratownic, stolarze skrzyń, malarze, rymarze, rzemieślnicy, płatnerze, wytwórcy pasów, blacharze, tokarze, wytwórcy sprężyn i napinacze wagonów. Hans-Georg Ruppel, kierownik archiwum w "Haus der Stadtgeschichte", stwierdza: "Wczesna faza industrializacji Offenbachu rozpoczęła się od podziału pracy na taką skalę, a nie od pierwszej maszyny parowej".
Johann Heinrich Dick, syn jednego z dwóch założycieli firmy, odgrywa szczególną rolę w historii miasta Offenbach. Przejął firmę, został członkiem rady miejskiej w 1843 roku i został mianowany burmistrzem przez Wielkiego Księcia Ludwika III Hesji-Darmstadt w dniu 6 maja 1859 roku. Jego kadencja trwała do 1867 r. i obejmowała kilka trwałych działań. Rozbudował miasto w kierunku zachodnim i zastąpił poprzednie literowe nazwy ulic systemem numeracji. Dick sprzedał firmę już w 1856 r., aby całkowicie poświęcić się swoim zadaniom.
Nowy właściciel, Karl Theodor Wecker, kontynuował historię sukcesu. W 1865 r. nabył rozległy obszar między Frankfurter Strasse a późniejszymi Körnerstrasse, Geleitsstrasse i Parkstrasse w dzielnicy Westend w Offenbach. Villa Wecker, zaprojektowana przez Myliusa i Bluntschli, została zbudowana w północnej części tej nieruchomości w 1876 r. W południowej części terenu nowa fabryka produkowała teraz również osie resorowane i patentowe, koła i inne części pojazdów w ramach własnego oddziału produkcyjnego, oprócz gotowych powozów.
Interesy Weckera miały niebagatelne znaczenie dla rozwoju Westendu w Offenbach. Jako współinicjator Wielkiej Książęcej Heskiej Wystawy Handlowej w 1879 r., wyznaczył na przykład obszar na skraju swojej posiadłości, który następnie stał się stałym parkiem miejskim jako Dreieichpark.
Początek XX wieku i rozwój motoryzacji położyły kres hałaśliwemu sukcesowi Dick & Kirschten. Chociaż firma po raz ostatni rozbudowała się na dzisiejszym Odenwaldring, na działce o powierzchni 12 000 metrów kwadratowych tuż za bramami miasta, firma musiała zaprzestać produkcji luksusowego sprzętu ze względu na stały spadek popytu i ograniczyć się do produkcji osi i sprężyn. W 1912 roku tradycyjna nazwa firmy została utracona w wyniku fuzji.
