Historia Bernardbau

Budynek Bernard, w którym mieści się Haus der Stadtgeschichte, Offenbach zawdzięcza rodzinom Bernard i d'Orville. 31 stycznia 1733 r. były obywatel Strasburga Johann Nicolaus Bernard otrzymał od hrabiego Wolfganga Ernsta III von Isenburg-Birstein pozwolenie na założenie fabryki tabaki. Wraz z tą licencją firma otrzymała również pozwolenie na noszenie dodatku "Fürstliche isenburgische priviligierte Schnupftabakfabrik" (Książęca Isenburska Uprzywilejowana Fabryka Tabaki) oraz inne daleko idące przywileje i korzyści. Johann Heinrich Bernard, brat Johanna Nicolausa Bernarda, wkrótce potem dołączył do firmy jako wspólnik. W ten sposób bracia Bernard założyli najstarszą obecnie firmę w Offenbach.

Pierwsza produkcja miała miejsce w miejscu dzisiejszego Büsingpalais. Kiedy Büsingpalais został ostatecznie ukończony w latach 1775/80, firma była już prowadzona przez syna Johanna Heinricha Bernarda, Petera i jego zięciów Jeana Georga d'Orville'a i Petera Georga d'Orville'a. Büsingpalais zawdzięcza swoją obecną nazwę Adolfowi Freiherr von Büsing-Orville, który w 1901 roku uzyskał bawarski tytuł baronowski. Jego pradziadek Jacob Philipp d'Orville, wraz ze swoim bratem Peterem Georgiem d'Orville, otworzyli w 1812 roku oddział braci Bernard w Ratyzbonie. Büsingpalais służył również jako rezydencja dla rodzin Bernard i d'Orville. Kiedy w 1892 r. dolna Herrnstraße została przeciągnięta do Main, bracia Bernard skorzystali z okazji, aby zbudować nowy budynek, ponieważ poprzednie pokoje w Büsingpalais nie były już uważane za odpowiednie. W latach 1896/97 Bernardbau został oddany do użytku jako nowy budynek fabryczny. Budynek na placu z dużym wewnętrznym dziedzińcem został zaprojektowany przez architekta Maxa Schrödera, który z kolei był wykładowcą w Szkole Sztuki i Rzemiosła (dzisiejsza Wyższa Szkoła Projektowania).

Rodziny Bernard i d'Orville, które zawsze były bardzo społecznie nastawione, oddały sukces ekonomiczny swojej firmy miastu Offenbach. Stali się mecenasami kultury w Offenbach, sami organizując przedstawienia teatralne i koncerty orkiestrowe. Kwitnąca kultura przyciągnęła również do Offenbach wielu sławnych ludzi, z których jednym z najbardziej znanych był Goethe. W ten sposób historia budynku Bernarda, w którym dziś mieści się Dom Historii Miasta i ważna część kultury Offenbach, zatoczyła pełne koło.

Büsingpalais został przejęty przez miasto po I wojnie światowej w 1921 roku i wykorzystywany jako ratusz. Bernardbau pozostał w posiadaniu braci Bernard. Büsingpalais został poważnie zniszczony podczas II wojny światowej, a Bernardbau również został poważnie uszkodzony. Po przeniesieniu siedziby głównej Gebrüder Bernard AG do Ratyzbony w 1923 roku, produkcja w siedzibie głównej w Offenbach również została zamknięta około 1955 roku. Pomieszczenia w budynku Bernarda były wynajmowane różnym firmom, ale do dziś jest on własnością firmy. W 1989 r. archiwum miejskie przeniosło się na Herrnstraße 61, a w 2004 r. do budynku przeniesiono muzeum miejskie. Obecnie Bernardbau jest prawie w całości wykorzystywany przez administrację miejską. Bernardbau jest zabytkiem przemysłowym wpisanym na listę zabytków.