W drodze do wielkiego miasta

Znaczącym okresem napływu ludności był rok 1953, kiedy to już 24 marca rozpoczęła się "Akcja Notunterkunft Ost" ("Akcja Kryzysowego Zakwaterowania Wschód") wraz ze wzmożonym napływem uchodźców z NRD.

W dniu 18 sierpnia 1954 r. Offenbach miało już 100 000 mieszkańców i, jak dumnie donosił "Offenbach Post", stało się 48. niemieckim miastem, które dołączyło do grona dużych miast. Głównym celem planowania urbanistycznego po zakończeniu II wojny światowej było zatem stworzenie wystarczającej przestrzeni życiowej.

Dopiero w latach 50. opracowano strategię planowania urbanistycznego, która obejmowała centralizację budynków administracyjnych. Jednak dopiero w 1971 r. ukończono budowę nowoczesnego centrum administracyjnego w centrum miasta: Po położeniu kamienia węgielnego w 1968 roku, nowy ratusz przy Berliner Strasse został oficjalnie otwarty 10 lipca 1971 roku.

Pomysł odpowiedniej "koniczyny" - zrealizowany przez "potentata budowlanego Offenbach" Heinza Reese - przewidywał cztery "C" (tj. centra) dla Offenbach. Oprócz wieżowca ratusza były to budynki komercyjne i "Centrum Berlińskie", w którym w latach 1977-2002 mieściła się administracja dzielnicy Offenbach. Dzięki temu zespołowi kilku wieżowców Offenbach płynął na fali ducha czasu, który dążył do maksymalnego wykorzystania tych betonowych budynków.

W międzyczasie krajobraz miasta Offenbach nadal się zmieniał, przy czym wiele inwestycji należy postrzegać w kontekście zmieniającego się stylu życia i potrzeb. Nadpodaż "basenów przygodowych" w regionie Ren-Men była decydującym czynnikiem w zamknięciu najpierw Stadtbad przy Herrnstraße, a następnie Parkbad w 1992 roku.

Z drugiej strony, dzięki musicalowi rockowemu "Tommy", który miał swoją premierę w Offenbach w dawnym teatrze przy Goethestrasse w 1995 roku, miasto przez wiele lat miało do zaoferowania wyjątkowe wydarzenie kulturalne.

W tym samym roku, oprócz linii kolejowej, otwarto nowe opcje mobilności dzięki zorientowanej na centrum miasta linii S-Bahn. Innowacje w infrastrukturze transportowej, zmiany w sytuacji gospodarczej, a przede wszystkim transformacja "Niemiec jako lokalizacji biznesowej" nadal charakteryzują oblicze miasta.

Chociaż okres powojenny charakteryzował się wielkimi nadziejami na wzrost gospodarczy, które początkowo zostały spełnione, wizerunek gospodarczy Offenbach zmienił się trwale w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych. Chociaż migracja przemysłu skórzanego do okolicznych obszarów rozpoczęła się już po I wojnie światowej, status Offenbach jako "miasta wyrobów skórzanych" został początkowo utrzymany dzięki specjalizacji.

Jednak po II wojnie światowej przemysł, który tak charakteryzował miasto, zaczął podupadać. Tani import, błędy w zarządzaniu, a przede wszystkim kryzysy strukturalne były odpowiedzialne za upadek przemysłu skórzanego i maszynowego. Według "Księgi adresowej producentów wyrobów skórzanych" w 1947 r. w Offenbach działało jeszcze 414 firm z branży przetwórstwa skóry, ale w 1981 r. było ich już tylko 56.

Fabryki nadal umierały, a wiele tradycyjnych firm ogłosiło upadłość na przestrzeni lat. W niedawnej przeszłości śmierć tradycyjnych firm produkcyjnych została zrównoważona przez wzrost liczby firm usługowych. Rosnąca liczba budynków biurowych również dokumentuje ten trend niedawnego rozwoju gospodarczego w Offenbach.

Rozwój obszaru Kaiserlei lub budowa City Tower w 2003 roku miały miejsce na tym tle. Obecnym wyzwaniem urbanistycznym szczególnego rodzaju jest przebudowa obszaru portowego, który również stopniowo tracił swoje znaczenie gospodarcze na przestrzeni lat. Obecnie na tym terenie budowana jest zupełnie nowa dzielnica miejska z biurami, mieszkaniami, sklepami i obiektami rekreacyjnymi.