Wyroby skórzane i przetwarzanie skóry
W 1776 roku introligator Joseph Anton Mönch, który przybył do Offenbach ze Stuttgartu w 1764 roku i był w służbie księcia, założył własną "fabrykę etui i pamiątek". Pod koniec wieku w Offenbach powstały kolejne "fabryki portefeuille". Zatrudniały one introligatorów, portefeuillerów, rymarzy galanteryjnych i Riemerów, tworząc wysoko wykwalifikowaną branżę.
W przemyśle wyrobów skórzanych praca chałupnicza stała się szczególnie ważna przy produkcji drobnych wyrobów skórzanych. Taka praca najemna, która byłaby zbyt droga w samym Offenbach, zapewniała zatrudnienie na wiejskich przedmieściach i w okolicach miasta - na przykład w Mühlheim, Bieber i Obertshausen.
Przemysł galanterii skórzanej w XIX wieku charakteryzował się coraz większą różnorodnością produktów: portfele, etui na listy i wizytówki, torebki damskie, pudełka na biżuterię, walizki, przybory toaletowe do domu i podróży, albumy fotograficzne i produkcja obuwia, by wymienić tylko kilka. Rozwinęły się wyspecjalizowane firmy zajmujące się tłoczeniem, wytłaczaniem, farbowaniem i złoceniem skóry.
Na początku XX wieku Offenbach stało się znanym na całym świecie niemieckim miastem skóry. Żadne inne miasto w cesarstwie nie przetwarzało tyle skóry, co tutaj. Trzy czwarte wszystkich członków obejmującego całą Rzeszę "Stowarzyszenia Portefeuiller i Pracowników Galanterii Skórzanej" pochodziło z tego okręgu.
Firma J. Mayer & Sohn z Offenbach odgrywała ważną rolę w produkcji skór, tj. garbowaniu i farbowaniu, ponieważ stosowała specjalny proces przetwarzania skór. W przemyśle skórzanym pracowało ponad 10 000 osób. Przemysł był w szczytowym momencie.