Offenbach i jego tytoń
Johann Nicolaus Bernard, wyposażony w "wyłączny przywilej" od władcy, produkował tabakę w Offenbach od 1733 roku. "Offenbacher Morocco" stała się popularnym produktem. Johann Nicolaus pozyskiwał tytoń od swojego brata Johanna Jakoba w Amsterdamie lub sprowadzał go z Palatynatu na własnych statkach.
Prawdziwy rozkwit firmy Bernard nastąpił w ostatniej trzeciej połowie XVIII wieku wraz z budową nowego budynku fabrycznego w dolnej części Herrnstraße. Pod koniec XVIII wieku "Bernard'sche Tabacfabrique" zatrudniała 100 pracowników.
W 1892 roku, kiedy dolna Herrnstraße została przedłużona do Main, Bernard Bros. skorzystał z okazji, aby zbudować nową fabrykę, ponieważ stare pomieszczenia nie były już wystarczające, a właściciel firmy zamierzał rozbudować dawny dwór w miejscu dzisiejszego Büsing-Palais.
Nowa fabryka została zbudowana na placu z dużym wewnętrznym dziedzińcem i rozpoczęła działalność w latach 1896/97.
Firma Gebr. Bernard zawsze kierowała się względami społecznymi. Od samego początku posiadała fundusz zapomogowy dla pracowników na wypadek choroby, a także fundusz emerytalny, ponieważ nierzadko zdarzało się, że pracownicy pracowali dla firmy przez czterdzieści i pięćdziesiąt lat, a w jednym przypadku nawet sześćdziesiąt lat.
Trzynasta miesięczna pensja była wypłacana już na przełomie wieków. Trzecie święto Zielonych Świątek było dniem wolnym od pracy. Ponadto wiosną i jesienią przyznawano dni wolne w ostatni poniedziałek targów frankfurckich, przed którymi wypłacano nawet dodatkowe wynagrodzenie pieniężne (nikiel), stąd nazwa "Nickelchestag". Instytucja ta została zniesiona w państwie nazistowskim za namową Niemieckiego Frontu Pracy.