Potężne tekstury. Język w tekstyliach. Wystawa od 9 maja do 16 sierpnia 2026 r.

Gobeliny mają długą tradycję. W historii tekstyliów gobeliny i prace tekstylne w przestrzeni często odgrywały rolę w potwierdzaniu wartości i tożsamości. Tekstylia mogą pełnić różne funkcje: Bycie otoczonym słowami, fizyczne otulenie się nimi, mogą one pocieszać, pouczać lub uspokajać.

Kolekcja Muzeum Klingspor zawiera unikalną kolekcję nowoczesnych dywanów tekstowych, w centrum której znajdują się ścienne prace Rudolfa Kocha i jego uczniów, które powstały w warsztacie Offenbach około 1925 roku. Głęboko religijny artysta, który był jednym z najważniejszych projektantów krojów pisma swoich czasów, poszukiwał kompleksowych sposobów wyrażania słowa Bożego i tym samym stworzył nowy gatunek sztuki kroju pisma. Począwszy od lat 50. do muzeum trafiały kolejne gobeliny, z których wiele zostało utkanych w warsztacie gobeliniarskim Inge Richter i Gret Mohrhardt, który istniał w Offenbach przez dziesięciolecia, a dziś jest prawie zapomniany.

Ponieważ prace tekstylne są często kojarzone z kobiecością, tekstylia są również coraz częściej wykorzystywane w aktywistycznym i feministycznym kontekście sztuki współczesnej. Osobiste historie przeplatają się z polityką i krytyką społeczną. Liczne wypożyczenia od międzynarodowych artystów pokazują zakres tych potężnych form ekspresji. Na przykład nowojorska artystka Erin M. Riley przetwarza kobiece doświadczenia przemocy w swoich tkanych dywanach, podczas gdy Lise Linnert współpracowała z różnymi osobami zaangażowanymi w jej dużą instalację tekstylną dotyczącą ataku na Utøya, a tym samym aktywnie wykonywała pracę żałobną. Szwajcarska artystka Vreni Spieser zajmuje się separacją od partnera w pracy tekstylnej wielkości ściany, a urodzona w Iranie artystka Kani Kamil wykorzystuje haft z włosami do przetwarzania wspomnień z własnego dzieciństwa.

Zupełnie inny aspekt pokazują wypożyczenia z Prinzhorn Collection w Heidelbergu, które zostały wybrane jako forma ekspresji przez pacjentki psychiatryczne na początku lat dwudziestych XX wieku. Złożone hafty świadczą o intensywnym, czasem obsesyjnym badaniu własnych myśli.