Cyfrowe archiwum krojów pisma z 10 000 informacji o projektantach krojów pisma dzięki wolontariackiej pracy Otmara Hoefera i Hansa Reichardta.

Jako mieszkaniec "Offebächer" i ze względu na zawód mojego ojca Karlgeorga Hoefera - przez wiele lat nauczyciela krojów pisma w Hochschule für Gestaltung HfG i współzałożyciela warsztatu pisma Klingspor w 1987 roku - od dzieciństwa dorastałem z krojami i próbkami pisma. Mój ojciec często zabierał mnie do Muzeum Klingspor przy Herrnstraße w niedzielne poranki lub na wernisaże wystaw. Ówczesny dyrektor, Hans Halbey, był dobrym przyjacielem moich rodziców.

Moje zainteresowanie tym muzeum i jego biblioteką pozostało rozbudzone tym bardziej, że zawsze było coś nowego do odkrycia ze świata książek i piśmiennictwa. Po ukończeniu szkoły zdecydowałem się odbyć praktykę jako zecer, a mój kolega Klaus Göbel był nawet bardziej ambitny ode mnie, ponieważ zbierał już wszystkie wzory czcionek opublikowane przez odlewnie czcionek. Następnie przez trzy lata studiowałem w FH Druck w Stuttgarcie, a przez ostatnie dwa lata pracowałem jako stażysta w czasie letnich wakacji w odlewni czcionek D. Stempel AG we Frankfurcie nad Menem.

Kiedy zostałem stałym pracownikiem Stempel w 1978 roku, poznałem mojego przyjaciela Hansa Reichardta, który ukończył tam staż zecerski. Interesował się on typografią, krojowniami i producentami czcionek, które gromadził we własnym archiwum z wieloma historycznymi katalogami czcionek w domu. Część jego kolekcji znajduje się obecnie w Muzeum Gutenberga w Moguncji.

Byłem odpowiedzialny za marketing czcionek w dziale produkcji czcionek i nadzorowałem różne nowe projekty czcionek. Jednym z pierwszych była "nowa Helvetica", która została wprowadzona na rynek w 1983 roku, wspierana przez szeroko zakrojone kampanie marketingowe. Nieco później współpraca z Adobe w zakresie czcionek PostScript zaowocowała naszą własną produkcją czcionek Linotype, za których wprowadzenie jako Linotype Library również byłem odpowiedzialny.

W 1985 roku, pod naciskiem Linotype i jej firmy macierzystej Allied Chemical, D. Stempel AG musiała zostać rozwiązana, a produkcja czcionek została przeniesiona do głównego zakładu niemieckiej firmy Linotype GmbH w Eschborn.

Kiedy w 1994 roku w Linotype stworzyliśmy pierwszy sklep z czcionkami w Internecie, wiele osób nie zdawało sobie jeszcze sprawy, jaki wpływ będzie to miało na handel elektroniczny i public relations.

Od dawna jestem członkiem Stowarzyszenia Przyjaciół Muzeum Klingspor, które wspiera muzeum. W 1999 roku - podczas corocznego spotkania członków - ówczesny dyrektor muzeum, Christian Scheffler, poinformował, że pracują nad stworzeniem strony internetowej dla muzeum; ale nigdy nie wyjaśniono, kto i jak ma to zostać zrealizowane. To skłoniło mnie do zaangażowania się. Niewielka publikacja pana Schefflera na temat Muzeum Klingspor posłużyła mi jako wstępna podstawa dla treści strony internetowej. Miałem trochę czasu i przekonwertowałem te teksty na strony HTML. Ponieważ sam nie miałem edytora stron internetowych, użyłem prostych poleceń HTLM do zaprogramowania stron. Dlatego struktura jest tak prosta, a ja byłem bardziej zainteresowany przyciągnięciem odwiedzających do muzeum, niż umożliwieniem im znalezienia wszystkiego na stronie internetowej.

Jedna z sekcji dotyczyła artystów krojów pisma i początkowo wymieniłem tylko kilku z nich (np. Hermann Zapf i Adrian Frutiger).

Kiedy przedstawiłem to Hansowi Reichardtowi, wpadł na pomysł stworzenia osobnego pliku dla każdego projektanta, który zawierałby najważniejsze dane o projektancie i jego czcionkach, być może nawet z obrazem.

Miał w domu komputer Mac z programem PageMaker, więc mógł tworzyć pliki i dostarczać mi je w formacie PDF, a ja mógłbym je następnie przesyłać na stronę internetową i odpowiednio łączyć.

Było to w połowie 2001 roku i każdego miesiąca Hans wysyłał mi e-maile lub płyty CD z nowymi plikami PDF. W tamtym czasie wszyscy wyobrażaliśmy sobie, że lista zakończy się na około 3000 projektantów czcionek. Ale sprawy potoczyły się inaczej.

Hans Reichardt przeszedł na emeryturę i do dziś przeszukuje wyszukiwarki i Internet w poszukiwaniu najnowszych czcionek i ich projektantów, natrafiając na jeszcze więcej nieznanych projektantów.

W ten sposób indeks projektantów czcionek rozrósł się o około 60 nowych wpisów każdego miesiąca, a ze względu na międzynarodowość projektantów podajemy również ich narodowość - jeśli jest znana. Hans utrzymuje również istniejące dane projektantów i stale dostarcza aktualizacje, które przesyłam na serwer.

Kiedy pan Stefan Soltek został nowym dyrektorem muzeum, był bardzo pozytywnie zaskoczony stroną internetową i wynikającym z niej cyfrowym ruchem odwiedzających.

Nagle w bibliotece muzeum pojawiły się prośby od zainteresowanych stron o dalsze materiały na temat konkretnych projektantów, dla których nie było dokumentów w analogowym archiwum muzeum. Pan Reichardt często był w stanie pomóc.

Kilka lat temu miasto Offenbach zdecydowało się zareklamować muzeum jako podstronę na miejskiej stronie internetowej. Aktualne treści są tam wprowadzane i aktualizowane bezpośrednio przez muzeum. Odwiedzający stronę www.klingspor-museum.de trafiają teraz na stronę główną, z której mogą uzyskać dostęp do oficjalnej strony muzeum lub naszego cyfrowego archiwum pism.

Z biegiem czasu pan Reichardt stworzył kilka innych rzeczy na temat ołowianych krojów pisma i odlewni czcionek w formacie PDF i dostarczył mi je, dzięki czemu można tam na przykład znaleźć informacje o prawie 50 odlewniach czcionek.

Przekonwertował również książkę "Chronik der Schriftgießereien" Friedricha Bauera z 1928 roku z pisma Fraktur na pismo Antiqua, które jest dziś łatwiejsze do odczytania, i rozszerzył ją do 148 stron z dodatkami. Opublikowano kolejne suplementy. Kompletny "Handbuch der Schriften" z 1926 r. (Albrecht Seemann Verlag), liczący 178 stron, został całkowicie zeskanowany i można go również wywołać jako plik PDF ze wszystkimi dodatkami do 1939 r. Pan Reichardt całkowicie zdigitalizował również trzy kartoteki Stowarzyszenia Odlewni Typów (VdS) i skany te są dostępne do pobrania na stronie klingspor-museum.de. Oryginalne pudełka podarował bibliotece Muzeum Klingspor w Offenbach nad Menem.

To, co zaczęło się jako mały wolontariacki projekt wsparcia dla muzeum, rozwinęło się w ciągu ostatnich 19 lat w kolekcję danych o pojemności 4 GB z 10 000 nazwiskami projektantów czcionek. Oboje wykonujemy naszą pracę całkowicie dobrowolnie i sami ponosimy wszystkie koszty. Wszystko odbywa się ręcznie przy użyciu sprzętu, który wkrótce znajdzie się w muzeum. Program "PageMaker", którego Hans Reichardt używa do tworzenia plików, już nie istnieje. Działa tylko na starym komputerze Apple z przestarzałym oprogramowaniem operacyjnym. Ale skoro już nie działa, to tak jest.

Ale oboje cieszymy się z pomysłu, że za pomocą wyszukiwarek, gdziekolwiek na świecie, informacje o projektantach czcionek można znaleźć i przeczytać na stronie archiwum czcionek Muzeum Klingspor".

Otmar Hoefer

Gratulujemy 10000. pliku PDF i dziękujemy Otmarowi Hoeferowi i Hansowi Reichardtowi za ich wolontariat!

Zespół Muzeum Klingspor