Wyjście śmierci i żałoby ze strefy tabu

Pani Schreiber, zarządza Pani cmentarzami komunalnymi w Offenbach od prawie 18 lat. Jakie były Pani najważniejsze dotychczasowe projekty?
Wszystko zaczęło się od renowacji Mauzoleum Krumma na Starym Cmentarzu. W 2007 roku kolega powiedział mi, że państwowy program ochrony zabytków wspiera finansowo takie projekty. Włożyliśmy wiele pracy w ten artystyczno-historyczny klejnot i zostaliśmy nagrodzeni Heską Nagrodą Ochrony Zabytków w 2012 roku. Wkrótce potem zaczęliśmy od Ogrodów Pamięci - najpierw na bardzo małą skalę, a następnie, ze względu na rosnące zapotrzebowanie, stworzyliśmy duży obiekt na Nowym Cmentarzu do 2019 roku, setny tego rodzaju w Niemczech. Zadbane groby odciążają pogrążonych w żałobie, a pięknie utrzymane tereny zachęcają do odpoczynku. Od tego czasu moim celem jest tworzenie coraz większej liczby miejsc spotkań na cmentarzach i podkreślanie ich znaczenia jako oazy zieleni.

Jak wpadłeś na to nowe podejście?
Mówiąc wprost: cmentarz w swojej tradycyjnej formie wymiera. Ponieważ liczba pochówków urnowych rośnie od lat, wiele obszarów nie jest już wykorzystywanych do konwencjonalnych pochówków. Jednak jako zielone płuca dużych miast, tereny te są niezwykle ważne - zarówno dla nas, ludzi, jak i dla lokalnej flory i fauny. Chcę również wydobyć temat śmierci i żałoby ze strefy tabu. Dlatego kontynuujemy rozwój naszych cmentarzy jako miejsc odosobnienia i spotkań. Obejmuje to nową ścieżkę przyrodniczą, a także nasze wycieczki z przewodnikiem.

Jak ludzie na to reagują?
Otrzymujemy wiele pozytywnych opinii. Tylko jeden mieszkaniec Offenbach uznał leżak plażowy w Ogrodzie Pamięci za nie na miejscu. Wycieczki zawsze cieszą się dużym zainteresowaniem: We wrześniu, pomimo ulewnego deszczu, około 35 osób przyszło na Stary Cmentarz na Dzień Otwartych Pomników, aby między innymi poznać Mauzoleum Krumma. Są też całe załogi, które wykorzystują przerwę obiadową na spacer po cmentarzu.

Jakie są wasze najbliższe plany?
Mamy nadzieję, że do wiosny dodamy ścieżkę sensoryczną do nowo otwartej ścieżki przyrodniczej, z szumiącym kamieniem i wolierą, żywopłotami z przekąskami i ścieżką bosych stóp. Moim ostatnim dużym projektem przed przejściem na emeryturę będzie renowacja sali żałobnej. Poza tym od początku do końca kadencji jestem zaangażowany w żydowską część Starego Cmentarza. Każdego roku ubiegamy się o nowe fundusze z rady regionalnej, aby stopniowo przywracać groby do stabilnego stanu. W ten sposób możemy również uratować ten historyczny obszar przed rozpadem.