TATIANA VDOVENKO

W "Waterlines" Tatiany Vdovenko widz zostaje skonfrontowany z fotografiami zniszczenia i estetyką.
z fotografiami zniszczenia i estetyką wpisaną w ten chaos.
estetyki nieodłącznie związanej z tym chaosem. Obrazy są w większości
w większości nierozpoznawalne, niemal upiornie ocenzurowane,
Niemniej jednak rozmiar katastrofy jest widoczny.
Miejsca i obiekty pamięci są tu fragmentaryczne,
zdezorganizowane i zniszczone.
Jednak "Waterlines" wymyka się produkcji wymiennych
obrazów katastrof na cyfrowych nośnikach danych
i przenosi je z powrotem w sferę haptycznej i starzejącej się analogowej odbitki fotograficznej.
i starzejącej się analogowej odbitki fotograficznej.