Kamień milowy dla Josefa Kupczyka

Josef Kupczyk urodził się 9 maja 1883 r. w Breslau w rodzinie żydowskiej. Kiedy miał 2 lata, jego rodzice i dwie siostry przeprowadzili się do Bremy.

W 1919 r. przyjechał do Frankfurtu, gdzie uzyskał niemiecką naturalizację i został wspólnikiem w firmie "FREDENHAGEN" w Offenbach. W 1922 r. został jedynym właścicielem firmy. W 1923 r. ożenił się z protestantką Johanną Marie Caillé, urodzoną 4 maja 1895 r. w Offenbach.

Od 1924 r. mieszkał z żoną i trójką dzieci we własnym domu przy August-Bebel-Ring 10, który w 1933 r. został przemianowany na Adolf-Hitler-Ring.

Josef Kupczyk był przedsiębiorcą i obywatelem Offenbach, który był szanowany poza granicami miasta. Jego firma "FREDENHAGEN" produkowała ważne systemy przenośników dla całych Niemiec. W 1938 r. został poddany ogromnej presji przez NSDAP i zmuszony do sprzedaży swojej firmy "aryjskiemu przedsiębiorcy" za znacznie mniej niż była warta.

10 listopada 1938 r. dom rodzinny został zaatakowany przez członków partii NSDAP, rodzinie grożono, a wszystkie meble zostały zdemolowane. Josef Kupczyk został aresztowany na oczach żony i dzieci i deportowany do obozu koncentracyjnego Buchenwald 11 listopada 1938 roku.

Został zwolniony 10 grudnia 1938 r. po zapłaceniu pieniędzy i przekazaniu samochodu BMW kierownictwu obozu. Josef Kupczyk był w stanie uzyskać wizę do Argentyny z wielkim trudem i z pomocą swojego szwagra i wyemigrował do Buenos Aires 3 lipca 1939 roku.

Jego żona i dzieci nie mogły podążyć za nim, ponieważ wszelkie starania o uzyskanie wizy zakończyły się niepowodzeniem. Cały jego majątek, w tym majątek żony, został "uznany za przepadły na rzecz Rzeszy i zamrożony przez gestapo". Pani Kupczyk wraz z dziećmi musiała opuścić dom przy Adolf-Hitler-Ring 10 i przeprowadzić się do mieszkania przy Roonstraße 16.

Znajdowała się w trudnej sytuacji socjalnej i finansowej, była inwigilowana przez gestapo i wielokrotnie wzywana.

Dzieci Hermann, Werner i Edith, jako "pół-Żydzi", nie mogli kontynuować nauki zgodnie z planem. Jako "pół-Żyd" Hermann nie mógł studiować inżynierii i początkowo pracował w fabryce maszyn Schmalz. Jego młodszy brat Werner musiał porzucić szkołę średnią, a następnie pracował jako pomocnik montera w Schneider & Helmecke. Córka Edith została wysłana do Turyngii na pięć miesięcy w 1943 r. w ramach programu deportacji Kinderland.

W ramach akcji przeciwko "Mischlinge und jüdisch Versippte" ("mieszanej krwi i osobom pochodzenia żydowskiego"), synowie zostali wcieleni jako robotnicy przymusowi przez Organisation Todt we Francji od maja 1944 roku. Hermann został następnie wysłany do obozu Clausthal-Zellerfeld w górach Harz.

Josef Kupczyk próbował zbudować nowe życie dla siebie i swojej rodziny, która chciała podążyć za nim, w trudnych warunkach w Argentynie. Z dala od rodziny bardzo cierpiał z powodu stresującej sytuacji. Jego siostry z Bremy zostały deportowane do Theresienstadt 23 lipca 1942 roku. Tinka (Erna) zmarła tam 4 stycznia 1943 r., a Nanny (Natalie) została wysłana do obozu zagłady Ausschwitz 15 maja 1944 r., gdzie zmarła.

Stan zdrowia Josefa Kupczyka pogarszał się od 1943 r. i zmarł w Buenos Aires 12 grudnia 1944 r. z powodu ciężkiej choroby.