Kamień węgielny dla Hugo, Rechy z domu Hess, Ernsta Josefa i Trude Oppenheimerów

Hugo Oppenheimer urodził się 17 lutego 1877 r. w Weinheim, a po ślubie z Rechą Heß, urodzoną 4 lipca 1885 r. we Frankfurcie, od 1906 r. mieszkał w Offenbach przy Herrnstraße 30, gdzie już w 1904 r. otworzył sklep tekstylny. Około 1915 r. rozszerzył swoją działalność, przenosząc się do przestronnego domu przy Frankfurter Straße 1 / róg Marktplatz.

Po zakupie okazałego domu i dokonaniu znacznych zmian w latach 1927/1928, Hugo Oppenheimer przekształcił firmę w jeden z najbardziej poszukiwanych domów towarowych w Offenbach, zatrudniający ponad 100 pracowników.
Jego syn Ernst Josef, który urodził się w Offenbach 27 czerwca 1907 r., po ukończeniu szkoły handlowej pracował w firmie ojca, która z powodzeniem konkurowała z innymi sklepami na Frankfurter Straße jako żydowskie domy towarowe.

31 marca 1933 r. - dzień przed bojkotem Żydów - sklep został przeszukany przez esesmanów na oczach wielu gapiów w poszukiwaniu rzekomych rachunków syna za zakup instrumentów dla komunistycznego zespołu muzycznego w Offenbach. Bez powodzenia. Dzień przed 1 maja 1933 r. Ernst Oppenheimer został zabrany ze sklepu przez esesmanów i wraz z Żydem dr Manfredem Weinbergiem zmuszony do publicznego usunięcia szczotką komunistycznych haseł z podłogi Wilhelmsplatz.

Pomimo nawoływań do bojkotu "Niemcy precz! Nie powinieneś kupować od Żydów", biznes wciąż miał się dobrze dzięki wsparciu wielu stałych klientów, ale z czasem upadł, ponieważ żydowscy właściciele sklepów otrzymywali coraz mniej towarów od "aryjskich" dostawców. Oppenheimerowie nadal opierali się sprzedaży firmy "aryjskim" nabywcom i wierzyli, że mogą wytrzymać presję dyskryminacji i kontroli ze strony nazistów.

Wraz z ogłoszeniem "ustaw norymberskich" we wrześniu 1935 r. Ernst Oppenheimer zmienił zdanie. Po ślubie z Margot Strauss złożył wniosek o pozwolenie na emigrację do Palestyny. Po zapłaceniu 1000 funtów i zobowiązaniu się do osiedlenia na wsi w Palestynie, opuścił Niemcy wiosną 1936 roku.

Pomimo niesprzyjających okoliczności, Hugo Oppenheimer nie mógł jeszcze zdecydować się na opuszczenie Offenbach wraz z żoną i siedemnastoletnią córką Trude. Jednak pod naciskiem narodowych socjalistów musiał zgodzić się na sprzedaż siedziby firmy "aryjskiemu" kupcowi Kalberlahowi 1 maja 1936 r. za znacznie mniej niż wynosiła regularna cena.

Po utracie mieszkania przy Frankfurter Strasse, rodzice Oppenheimów przenieśli się wraz z córką do krewnych we Frankfurcie.
Podczas nocy pogromowej Hugo Oppenheimer został aresztowany i deportowany do Buchenwaldu, skąd został zwolniony 27 listopada 1938 r. po tym, jak jego syn Ernst uzyskał zaświadczenia o wjeździe rodziców do Palestyny. Hugo i Recha Oppenheimerowie znaleźli schronienie w Palestynie wiosną 1939 roku.

Pomimo wszelkich starań, Ernst Oppenheimer nie był w stanie uzyskać od władz zaświadczenia o wjeździe dla swojej siostry Trude, ponieważ nie ukończyła ona jeszcze edukacji. W związku z tym w marcu 1939 roku uciekła do Holandii, gdzie mieszkała do 1942 roku.

Po zajęciu Holandii przez niemiecki Wehrmacht Trude została aresztowana jako Żydówka i wysłana do obozu Westerborg. Stamtąd 15 lipca 1942 r. została deportowana do obozu zagłady Ausschwitz, gdzie zginęła 26 sierpnia 1942 r.