Potknięcie dla Änne Salzmann

Änne Buchert urodziła się 9 października 1905 r. w Offenbach nad Menem.

W 1920 r. rozpoczęła praktykę jako ostrzarka w fabryce obuwia Wallerstein i została członkinią związku zawodowego szewców oraz Socjalistycznej Młodzieży Pracy (SAJ). W 1922 r. wstąpiła do Komunistycznego Związku Młodzieży Niemieckiej (KJVD), którego cele były bardziej zgodne z jej własnymi, a w 1923 r. została również członkiem Przyjaciół Przyrody Offenbach.
Änne Salzmann W 1928 r. poślubiła swojego towarzysza z Kreuznach, Hugo Salzmanna. Po roku małżeństwa przeprowadziła się z powrotem do Frankfurtu nad Menem. Tam szybko nawiązała kontakt z KPD.

Nielegalna działalność Änne Salzmann rozpoczęła się natychmiast po dojściu nazistów do władzy 30 stycznia 1933 r. Po raz pierwszy została aresztowana w Wielkanoc 1933 r. i zwolniona po kilku tygodniach spędzonych w odosobnieniu w Giessen.

Gestapo aresztowało ją ponownie w 1935 roku. Często konfrontowano ją z towarzyszami i "przewożono" na dalsze przesłuchania. Nie złożyła żadnych zeznań i nigdy nikogo nie obciążyła. W akcie oskarżenia z 19 listopada 1935 r. została oskarżona o przygotowanie wysoce zdradzieckiego przedsięwzięcia.
Änne Salzmann została skazana na 6 lat i 6 miesięcy więzienia - głównie w odosobnieniu w różnych instytucjach - z 10-letnią "utratą honoru" i nadzorem policyjnym po wyroku.

Dzień jej zwolnienia nadszedł w marcu 1942 roku. Musiała regularnie zgłaszać się do gestapo i pracowała w fabryce obuwia Hassia. Wkrótce po wyzwoleniu w 1945 r. "Komitet Doradczy Miasta Offenbach", utworzony przez rząd wojskowy z nieskażonych obywateli, mianował Änne dyrektorem zarządzającym "Hilfe für Offenbach", który postawił sobie za zadanie sprawiedliwe rozdzielenie nielicznych dostępnych środków i pomocy z Ameryki wśród najbardziej potrzebujących i prześladowanych przez nazistów.
Reprezentowała w sferze publicznej Stowarzyszenie Prześladowanych przez Reżim Nazistowski (VVN), które pomogła założyć.
Jesienią 1945 r. Änne Salzmann była współzałożycielką, a następnie przewodniczącą "Bezpartyjnego Stowarzyszenia Kobiet Offenbach".
Podczas "zimnej wojny" i prześladowań komunistów została wydalona ze stowarzyszenia kobiet, a od 1946 r. do przejścia na emeryturę w 1965 r. pracowała w urzędzie opieki społecznej w Offenbach.

Kiedy w 1956 r. KPD została zdelegalizowana, poradzono jej, aby z niej wystąpiła. Odmówiła. Nie została zwolniona dzięki swoim kolegom, związkowi zawodowemu i ówczesnemu szefowi wydziału opieki społecznej, panu Winkelowi (SPD).
Oprócz bezkompromisowego sprzeciwu wobec starych i nowych nazistów, Änne i jej partner Karl Schild byli również zaangażowani w ruch pokojowy, wizyty pamięci, marsze wielkanocne i kampanie związkowe. Zawsze byli wzorem do naśladowania dla młodych ludzi.

Innym celem była jej praktyczna praca solidarnościowa, np. dla Republiki Południowej Afryki, Salwadoru i Nikaragui.
Ta silna kobieta, która zawsze była skromna i nigdy nie mówiła cicho o swoich osiągnięciach, została wielokrotnie uhonorowana: w 1978 r. otrzymała Medal Honorowy od Stowarzyszenia Prześladowanych przez Reżim Nazistowski, Ligi Antyfaszystów, a w 1987 r. miasto Offenbach uhonorowało ją Srebrnym Medalem Obywatelskim. W 1990 r. otrzymała Medal Hansa Böcklera od swojego związku zawodowego za 70 lat aktywnego członkostwa.
W 1992 r. miasto Frankfurt przyznało jej Medal Johanny Kirchner.

Änne Salzmann zmarła 22 maja 2005 r., zaledwie kilka miesięcy przed swoimi 100. urodzinami. Jej nekrolog w gazecie brzmiał: "Solidarność jest czułością narodów".

W 2016 r. radni jej rodzinnego miasta Offenbach nad Menem postanowili nazwać jej imieniem plac w dzielnicy Waldheim, który dziś nosi nazwę "Änne-Salzmann-Platz".

Änne Salzmann była jedną z założycielek Heskiego Stowarzyszenia Prześladowanych przez Reżim Nazistowski VVN.

Źródło: https://hessen.vvn-bda.de/aenne-salzmann/