Kamień węgielny dla Helene i Johanny Schüratzki, z domu Mannheim

Johanna Mannheim, urodzona 17 września 1871 r. w Posen, w wieku 22 lat poślubiła 37-letniego "podróżnika" Gustava Schüratzkiego. W ciągu kolejnych czterech lat na świat przyszły ich dzieci: Bernhard (25 stycznia 1895 r.), Helene (30 marca 1897 r.) i Adolf Elias (22 września 1898 r.). W 1911 r. rodzina przeniosła się do Offenbach i zamieszkała przy Taunusstraße 30. Gustav Schüratzki zmarł w 1914 r. w wieku 57 lat. Rodzina została naturalizowana 23 lipca 1919 roku.

70-latka nadal mieszkała przy Taunusstraße ze swoją córką Helene, kiedy we wrześniu 1942 r. przyszli po nią naziści. Wraz z 99 innymi Żydami z Offenbach została przewieziona do centralnego punktu zbiórki w Darmstadt. Był to transport głównie starszych osób, którym obiecano dobre życie w czeskim mieście Theresienstadt.
Pociągi deportacyjne ze stacji towarowej w Darmstadt odjechały do obozu Theresienstadt 27 września 1942 roku. Według Archiwum Arolsen (Otwiera się w nowej karcie), Johanna Schüratzki zmarła tam 31 grudnia 1942 roku.

Córka Helene została deportowana do Treblinki przez Darmstadt trzy dni później. Nic nie wiadomo o dacie jej śmierci.
Jej brat Bernhard, jego żona Minna i ich córka Ruth również zostali deportowani tego samego dnia.