Kamienie milowe dla Karla Augusta, Paula i Elisabeth Stern, z domu Roth

Karl August Stern urodził się 8 października 1878 r. we Frankfurcie w rodzinie żydowskiej. Po poślubieniu protestanckiej chrześcijanki Elisabeth Roth, która urodziła się 5 lipca 1877 r., również we Frankfurcie, para przeniosła się w 1898 r. na Wilhelmsplatz w Offenbach.

Mieli troje dzieci: Bernharda Eduarda, urodzonego w 1899 r., Stephanię Johannę, urodzoną w 1901 r. i Willego Georga Paula, urodzonego w 1907 r., którzy zostali ochrzczeni jako protestanci, ponieważ Elisabeth Stern nie przeszła na judaizm.

Po tym, jak Karl August Stern awansował na stanowisko autoryzowanego sygnatariusza w znanej żydowskiej garbarni Mayer & Sohn i z powodzeniem sprawdził się w zarządzaniu firmą, para nabyła dwupiętrowy budynek mieszkalny przy Löwenstraße 5 i mieszkała tam do 1936 roku.

Karl i Elisabeth Stern byli znanymi osobistościami w Offenbach. Podczas I wojny światowej i w okresie weimarskim oboje byli zaangażowani w działalność różnych organizacji wojennych i charytatywnych w Offenbach. Karl Stern wspierał swoją żonę, gdy jako przewodnicząca organizacji pomocowej podejmowała się również zadań związanych z lokalną polityką społeczną. Zajmował się finansami stowarzyszenia i zabiegał o to, by firma Mayer & Sohn wsparła jego działalność. Elisabeth Stern, znana w Offenbach tylko jako "Else", była przez wielu nazywana "aniołem ubogich" ze względu na jej liczne działania na rzecz potrzebujących.

Córka Stephanie, która w latach 1923/24 odnosiła sukcesy jako mistrzyni Niemiec w szermierce, po ślubie przeniosła się w 1927 r. do USA. Syn Bernhard pracował w Berlinie od 1933 r., a następnie wyemigrował stamtąd do USA.

Po szkoleniu w przemyśle skórzanym, Paul Stern dołączył do Mayer & Sohn w 1926 roku i został mianowany autoryzowanym sygnatariuszem i szefem działu finansowego w 1934 roku. W międzyczasie jego ojciec Karl Stern był jednym z członków zarządu firmy, wraz z dwiema innymi osobami. Narodowi socjaliści wywierali na nich coraz większą presję w celu "aryzacji" żydowskiej firmy.

W 1936 r. firma została przejęta przez firmę "Salamander", która nalegała na wydalenie żydowskich członków zarządu Karla Augusta Sterna i Maxa Weila. Jako kobieta zamężna z Żydem, Else Stern musiała zrezygnować z zarządzania instytucjami społecznymi, które zostały przejęte przez nazistowską organizację opieki społecznej od 1934 roku.

W dniu 29 września 1936 r. Karl Stern został aresztowany pod zarzutem przestępstw walutowych i działania na szkodę firmy. Zdemoralizowany fałszywymi zeznaniami jednego z pracowników i obawiając się, że jego zeznania jako Żyda nie zostaną wzięte pod uwagę podczas przesłuchania, odebrał sobie życie w piwnicy gestapo 27 października 1936 roku.

Kiedy Paul Stern dowiedział się, że jest obserwowany przez gestapo, wyjechał do Szwajcarii po pogrzebie ojca 31 października 1936 roku. Stamtąd wyemigrował do USA wraz z rodziną w 1937 roku.

Jego żonie, która pozostała na miejscu, początkowo odebrano paszport po ucieczce syna. Dzięki znajomościom odzyskała dokument od policjanta z zaleceniem jak najszybszego opuszczenia kraju. Elisabeth Else Stern uciekła następnie do Szwajcarii, skąd w 1937 r. wyemigrowała do USA, aby dołączyć do swoich dzieci.

Dom przy Löwenstraße 5 został skonfiskowany przez Skarb Państwa Rzeszy.

Niedługo po zakończeniu wojny Elisabeth Else Stern skontaktowała się z żyjącymi jeszcze znajomymi z Offenbach. Doszło również do wymiany listów z nadburmistrzem Offenbach.
W 1955 r. rada miasta chciała nadać jej honorowe obywatelstwo w uznaniu jej zasług. Else Stern odmówiła; chociaż nie żywiła już urazy do miasta, alienacja była wciąż zbyt duża.

Po jej śmierci w 1966 r. jej urna została pochowana w grobie rodzinnym we Frankfurcie. Lokalna prasa włączyła ją do grona pamiętnych żydowskich osobistości w historii miasta jako dobroczyńcę ubogich. Jej imieniem nazwano ulicę w Rumpenheim.