Kamień milowy dla Klary i Alberta Boleyów

Albert Boley (ur. 23 listopada 1878 r.) był najstarszym synem żydowskiej pary Jakoba i Amalie Boley z domu Reinhardt. Jego rodzeństwo to Selma (ur. 18 lipca 1877 r.), Julius (ur. 19 marca 1882 r.), Robert (ur. 9 czerwca 1884 r.) i Jenny (ur. 28 maja 1888 r.).

W sierpniu 1908 r. Albert poślubił Clarę Reichold, która urodziła się 7 kwietnia 1883 r. w Jugenheim. Para miała troje dzieci: Martę (ur. 13 października 1909 r.), Lothara (ur. 13 lipca 1915 r., zm. 1 sierpnia 1916 r.) i Heinza (ur. 22 lutego 1920 r.), które urodziły się w Offenbach.
Wraz z braćmi Albert prowadził rodzinną firmę zajmującą się produkcją i sprzedażą wyrobów skórzanych przy Domstraße 79 od 1923 roku. Według rejestru handlowego firma została wyrejestrowana w 1932 roku. Według listy emigracyjnej gminy żydowskiej, syn Heinz mógł wyemigrować do USA we wrześniu 1938 roku.

Albert i Julius Boley zostali aresztowani podczas listopadowych pogromów w Offenbach i przewiezieni do obozu koncentracyjnego w Dachau 16 listopada 1938 roku. Albert został zwolniony z obozu koncentracyjnego 28 listopada 1938 r., a Julius 5 grudnia 1938 r. Obaj otrzymali nakaz natychmiastowego opuszczenia Niemiec. Juliusowi udało się uciec do Szwecji w lutym 1939 roku.

Syn Alberta, Heinz, prawdopodobnie próbował dołączyć do swoich rodziców w USA i para złożyła wniosek o emigrację do Stanów Zjednoczonych. Według akt rejestracyjnych Albert i Klara Boley wyemigrowali do Nowego Jorku 7 maja 1940 roku. Nie było to jednak prawdą i nie może być prawdą, ponieważ ich nazwiska pojawiają się na liście deportacyjnej z 30 września 1942 r. pod numerami 376 i 377. Lista ta została cynicznie zatytułowana "Przeniesienie miejsca zamieszkania do Generalnego Gubernatorstwa" (Polska).

Kiedy i gdzie zginęli, pozostaje nieznane. Karta ich akt w archiwum miejskim w Offenbach stwierdza:

"Stwierdzenie zgonu
Decyzja
I. Stwierdza się zgon właściciela fabryki Alberta Boleya i jego żony Klary z domu Reichold.
II. datę ich śmierci ustalono na 8 maja 1945 r.".
Sąd lokalny Offenbach/M, 21 listopada 49 r."

W 1942 i 1943 r. miały miejsce trzy masowe transporty ze stacji towarowej Darmstadt do Theresienstadt i Auschwitz. Naziści wysłali tu na śmierć łącznie 2 224 osoby, które mieszkały w byłym kraju związkowym Hesja. Wśród nich było ponad 280 Żydów z Offenbach.

Fundatorami kamienia pamiątkowego dla Klary i Alberta Boley są Pia Glück i Brigitte Koenen z Offenbach.

Wmurowano 21 października 2006 r.