Przeszkoda dla Wilhelma Knöchela

Wilhelm Knöchel urodził się w Offenbach 8 lub 18 listopada 1899 roku. Jego ojciec zmarł w 1910 roku, pozostawiając żonę i ośmioro dzieci. Wilhelm uczył się zawodu tokarza. W wieku 17 lat został powołany do wojska i wysłany na front zachodni pod koniec 1917 roku. Pozostałe miesiące wojny miały na niego kształtujący wpływ. Doznał również zatrucia gazem, które dotknęło go na całe życie.

Początkowo wstąpił do SPD, ale wkrótce potem z rozczarowania przeszedł do KPD. Ponieważ nie mógł znaleźć pracy w Offenbach, w 1920 r. wyjechał do Zagłębia Ruhry, gdzie pracował jako tokarz i monter górniczy - znów z przerwami z powodu bezrobocia. Ożenił się z wdową wojenną, która urodziła mu dwójkę dzieci. Ich córka Inge urodziła się w 1921 roku.

Wilhelm Knöchel działał w lokalnym oddziale KPD i był znany jako zaangażowany członek Ligi Bojowników Czerwonego Frontu (RFB).

W 1930 r. ponownie stał się bezrobotny i powrócił do Offenbach po przedwczesnej śmierci żony. W książce adresowej miasta Offenbach (z 1933 r.) figuruje jako mieszkaniec Wilhelmstraße 26.

W Offenbach zostaje liderem lokalnej grupy swojej partii, która jesienią 1932 r. wysyła go na szkolenie do Berlina i Moskwy. Po tym okresie przygotowawczym powrócił do Niemiec do pracy w podziemiu. Od Amsterdamu jego zadaniem było ustabilizowanie istniejących powiązań, zbudowanie nowych i określenie odpowiednich obowiązków. Jego praca koncentrowała się na sektorze związków zawodowych, gdzie zainicjował również wydawanie nielegalnych gazet. Z biegiem lat, pod przywództwem Wilhelma Knöchela i innych znanych antyfaszystowskich bojowników ruchu oporu, którzy żyli i pracowali w podziemiu, powstała rozległa sieć nielegalnych grup partyjnych, które działały głównie w Niemczech Zachodnich.

Pod koniec 1942 r. przeciwnikom udało się spenetrować organizację Knöchela. Coraz więcej bojowników ruchu oporu było aresztowanych i torturowanych w celu przyznania się do winy. Na początku 1943 r. aresztowano najbliższych współpracowników Wilhelma Knöchela, a 30 stycznia aresztowano jego samego. 12 czerwca 1944 r. "Trybunał Ludowy", który sądził go w pojedynkę, skazał go na śmierć za "przygotowanie do zdrady stanu i zdradę kraju" po posiedzeniu trwającym zaledwie dziesięć minut. Wilhelm Knöchel został stracony w brandenburskim więzieniu 24 lipca 1944 roku.