Kamień węgielny dla Karla Kaufmanna, Ruth i Lothara Kaufmannów

Karl Kaufmann urodził się jako syn żydowskiego kupca 2 lutego 1895 r. w Langenschwalbach. Od 1911 r. mieszkał w Offenbach, brał udział w I wojnie światowej jako "frontowiec", a w 1923 r. ożenił się z protestantką Kathariną z domu Schott, urodzoną 8 lipca 1895 r. w Offenbach.

Wraz z dziećmi Ruth (ur. 1926) i Lotharem (ur. 1931) mieszkali przy Hohe Straße 35 od 1927 r. Podobnie jak ich ojciec Karl, dzieci również należały do żydowskiej gminy wyznaniowej. Narodowi socjaliści uważali je za "żydowskiego pochodzenia", "bękarty" i "niearyjskie kundle".

Pod rządami narodowych socjalistów wkrótce Karl nie mógł już kontynuować pracy jako kupiec tekstylny. Musiał utrzymywać rodzinę jako niewykwalifikowany robotnik, stale zmieniając pracę, aby nie zwracać na siebie uwagi, bez ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego. Gdy pod koniec 1939 r. urząd dewizowy próbował przejąć jego majątek, rodzina od dawna była bez środków do życia i utrzymywała się ze wsparcia społeczności żydowskiej.

Ruth musiała opuścić szkołę publiczną i przenieść się do żydowskiej szkoły rejonowej w 1934 roku. Lotharowi nie dano nawet szansy na zapisanie się do szkoły publicznej.

Kiedy nieumundurowani ludzie zdewastowali mieszkanie Kaufmannów podczas nocy pogromu w 1938 r., już dawno opuścili je ze strachu. Wkrótce potem Karl został jednak aresztowany i 16 listopada 1938 r. osadzony w obozie koncentracyjnym w Dachau. Został zwolniony po wyrażeniu zgody na opuszczenie Niemiec.

Rodzice zabrali dwójkę dzieci do Liège, aby zamieszkać z krewnymi, podczas gdy sami desperacko czekali na affidavit, gwarancję, która pozwoliłaby im wjechać do USA.

Kiedy Karl w końcu otrzymał zaświadczenie, rozpoczęła się wojna i Wehrmacht zaatakował Belgię. Ruth i Lothar próbowali uciec do północnej Francji. Ich droga ucieczki znalazła się jednak pod ostrzałem niemieckich samolotów. Zginęli w gradzie niemieckich kul 23 maja 1940 r. między Lille i Arras w wieku 9 i 14 lat.

Karl i jego żona musieli opuścić Hohe Strasse 35 w styczniu 1941 roku i przenieśli się na Luisenstrasse 82, gdzie bezradnie patrzyli, jak ich współlokatorzy zostali deportowani we wrześniu 1942 roku.

Karl był nadal jednym z 33 mężczyzn i kobiet z "niemiecko-żydowskich małżeństw mieszanych" w Offenbach, którym odroczono deportację. Ale minęło zaledwie kilka miesięcy, zanim gestapo zaczęło aresztować także ich. Wiele z nich oskarżono o nienoszenie "żydowskiej gwiazdy" lub publiczne rozmowy z nie-Żydami. Zostali wysłani do Darmstadt lub Frankfurtu, a stamtąd do obozów koncentracyjnych i obozów zagłady.

W lutym 1943 r. Karl i jego żona zostali wysłani do "domu Żydów" przy Domstraße 66. 14 marca Karl został aresztowany, przewieziony do "aresztu ochronnego", a następnie deportowany do obozu zagłady Auschwitz. Został tam zamordowany 14 września 1943 roku.