Zwrot kosztów za środki kompensacyjne

Działania budowlane często stanowią ingerencję w przyrodę i krajobraz. Dzieje się tak w szczególności w przypadku, gdy zmieniają one kształt lub przeznaczenie gruntu, a tym samym znacząco pogarszają wydajność i funkcjonalność ekosystemu lub krajobrazu (§ 14 ust. 1 federalnej ustawy o ochronie przyrody - BNatSchG).

Zgodnie z § 15 (1) i (2) BNatSchG sprawcy wkroczenia są zobowiązani do

• powstrzymania się od powodowania możliwych do uniknięcia szkód w przyrodzie i krajobrazie oraz
• zrekompensowania nieuniknionych szkód za pomocą środków ochrony przyrody i zarządzania krajobrazem (środki kompensujące) lub zastąpienia ich (środki zastępcze).

Nie ma to jednak zastosowania do przedsięwzięć wchodzących w zakres planu zagospodarowania przestrzennego (§ 18 ust. 2 BNatSchG).

Z tego powodu rozporządzenie w sprawie oddziaływania zgodnie z BNatSchG musi zostać uwzględnione na etapie planowania przestrzennego, a kompensacja ekologiczna musi zostać utworzona w innym miejscu, na przykład w celu uszczelnienia otwartych przestrzeni na rzecz zabudowy mieszkaniowej lub komercyjnej. Oczekiwane ingerencje w przyrodę i krajobraz muszą zostać opisane i ocenione w miejskim planie zagospodarowania przestrzennego. Zazwyczaj konieczne jest określenie środków kompensujących i zastępczych w celu zrównoważenia wynikającego z nich wpływu na przyrodę i krajobraz. Środkami kompensującymi mogą być na przykład sadzenie/siew krzewów, ziół i traw, renaturalizacja wód stojących i płynących lub środki mające na celu uzupełnienie wód gruntowych.

Jeśli te środki kompensacyjne nie są przewidziane na nieruchomościach, na których należy spodziewać się ingerencji w przyrodę i krajobraz, ale w innych miejscach, gmina powinna je przeprowadzić zamiast i na koszt deweloperów lub właścicieli nieruchomości, a także zapewnić wymagane do tego obszary, jeśli nie jest to zapewnione w żaden inny sposób (art. 135a ust. 2 BauGB). W takim przypadku naliczana jest kwota zwrotu kosztów w celu pokrycia wydatków poniesionych na wdrożenie środków.

Wydatki podlegające zwrotowi są określane na podstawie faktycznie poniesionych kosztów.

Koszty podlegające zwrotowi obejmują koszty

• nabycia i przeniesienia użytkowania, a także oczyszczenia terenu pod środek kompensacyjny,
• środek kompensacyjny, w tym jego planowanie, ukończenie i utrzymanie rozwoju.

Koszty podlegające zwrotowi są rozdzielane pomiędzy nieruchomości, do których przypisane jest działanie kompensacyjne.

Brak

Kwota refundacji do rozliczenia zależy od rodzaju środka i kosztów jego produkcji. Wydatki podlegające zwrotowi są

1. dzielone przez dozwoloną powierzchnię użytkową nieruchomości przydzieloną przez plan zagospodarowania i
2. pomnożone przez poszczególne dozwolone powierzchnie użytkowe nieruchomości.

Wynikiem jest kwota zwrotu kosztów przypadająca na nieruchomość.

Statut gminy lub miasta

Obowiązek zwrotu kosztów powstaje po zakończeniu działań kompensacyjnych, ale najwcześniej w momencie, gdy grunt, na którym oczekuje się interwencji, może być wykorzystywany do celów budowlanych lub komercyjnych.