Ochrona przyrody; rośliny; zezwolenie na komercyjne usuwanie, obróbkę lub przetwarzanie dzikich roślin

Każdy, kto chce zbierać dzikie rośliny lub ich części w celach handlowych lub komercyjnych (np. dzikie kwiaty, jagody, mech, paprocie, porosty itp.), wymaga zgody właściciela, a także zezwolenia niższego organu ochrony przyrody. Ma to na celu zapobieganie nadmiernej eksploatacji takich dzikich roślin. Zezwolenie może podlegać warunkom, np. w celu ochrony dzikich roślin przed redukcją lub eliminacją, która zagrażałaby gatunkowi. Jeśli warunki nie są wystarczające do ochrony, usuwanie musi być zabronione.

Zezwolenie określa, które gatunki roślin, które części, jakie ilości i gdzie mogą być zbierane.

Zbieracz musi mieć przy sobie zezwolenie podczas zbierania i przekazać je policji lub organom regulacyjnym do kontroli na żądanie.

• Rośliny w rozumieniu federalnej ustawy o ochronie przyrody obejmują również
• dzikie rośliny, rośliny uzyskane przez sztuczne rozmnażanie i martwe rośliny dzikich gatunków,
• nasiona, owoce lub inne formy rozwojowe roślin dziko rosnących,
• łatwo rozpoznawalne części roślin dzikich gatunków oraz
• łatwo rozpoznawalne produkty uzyskane z roślin gatunków dziko rosnących.

Porosty i grzyby są również uważane za rośliny w rozumieniu niniejszej ustawy.

Pisemny wniosek musi określać, które gatunki roślin, które części lub produkty, w jakich ilościach i w jakich lokalizacjach (przydatne: fragmenty mapy) mają zostać zebrane. Zezwolenie jest udzielane, jeśli populacja danego gatunku nie jest zagrożona w miejscu zbioru, a ekosystem nie jest znacząco zakłócony. Podejmując decyzję o zbiorze w celu regionalnej produkcji nasion, należy wziąć pod uwagę korzystny wpływ na cele ochrony przyrody i zarządzania krajobrazem. Organ ochrony przyrody sprawdza kompletność dokumentów (patrz terminy).

Czynności urzędowe wynikające z przepisów o ochronie przyrody są zazwyczaj odpłatne. Obecne przepisy dotyczące kosztów administracyjnych nie przewidują odrębnej stawki kosztów z tego tytułu; zaleca się zasięgnięcie informacji u organów ochrony przyrody.

• § 39 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody i zarządzaniu krajobrazem (Bundesnaturschutzgesetz - BNatSchG)
• § § 7 ust. 2 nr 2 federalnej ustawy o ochronie przyrody
• § 2 ust. 1 heskiej ustawy wykonawczej do federalnej ustawy o ochronie przyrody (HAGBNatSchG)
• § 3 ust. 2 zdanie 1 i 2 HAGBNatSchG
• § § 42a heskiej ustawy o postępowaniu administracyjnym
  

Organ ochrony przyrody bada dokumenty wniosku i informuje wnioskodawcę w ciągu jednego miesiąca od otrzymania wniosku, czy dokumenty są kompletne lub jakich dalszych informacji potrzebuje, aby w pełni ocenić stan faktyczny sprawy.

Jeżeli decyzja w sprawie wniosku o zezwolenie nie zostanie podjęta w terminie jednego miesiąca, uznaje się, że została ona wydana, jeżeli wniosek jest wystarczająco szczegółowy. Okres ten rozpoczyna się z chwilą otrzymania kompletnych dokumentów. Może on zostać jednokrotnie przedłużony, jeśli jest to uzasadnione trudnością sprawy. Przedłużenie terminu musi być uzasadnione i przekazane w odpowiednim czasie. Na żądanie osoba, która powinna zostać powiadomiona o akcie administracyjnym, musi otrzymać pisemne potwierdzenie fikcyjnego zezwolenia.